Wat een immersive room anders maakt
In een theater bepaalt de voorstelling het tempo en zit het publiek stil. In een immersive room loopt het publiek rond en bepaalt het zelf wanneer er iets gebeurt. Dat is technisch een compleet ander uitgangspunt.
Er is geen operator die op start drukt. Er is geen vaste duur. En er is geen garantie dat de bezoeker doet wat je had bedacht: mensen lopen terug, blijven te lang staan, of komen met zijn twintigen tegelijk binnen.
Het systeem moet dus niet een show afspelen maar reageren, en tegelijk zorgen dat het verhaal zijn vorm houdt.
Sensoren in plaats van een operator
Drukmatten onder de vloer voor wie waar staat. Bewegingssensoren voor wie een zone binnenkomt. Afstandssensoren en lichtschermen voor wie een object nadert. Camera's als je meer wilt weten dan aanwezigheid, bijvoorbeeld met hoeveel mensen.
Welke je kiest hangt af van wat je moet weten en van wat er in het decor past. Een drukmat is onzichtbaar en absoluut betrouwbaar; een camera weet meer maar vraagt licht, een zichtlijn en een privacyafweging.
Wat ze gemeen hebben is dat ze allemaal een keer een verkeerde meting doen. Daarom bouwen we er logica omheen: een trigger die twee keer binnen een seconde komt is één bezoeker, niet twee, en een sensor die tien minuten onafgebroken hoog staat is waarschijnlijk een jas over de mat.
Meer over sensor-gestuurde belevingen →
Het verhaal moet doorlopen
Het grootste risico van een sensor-gestuurde ruimte is een scène die blijft hangen omdat de trigger niet kwam. Dan staat een groep te wachten op iets dat niet gaat gebeuren, en dat is het einde van de beleving.
Wij bouwen daarom elke scène met een tijdslimiet erachter. Komt de trigger, dan gaat het verhaal verder. Komt hij niet, dan gaat het verhaal na een tijdje toch verder. Het publiek merkt het verschil niet, jullie zien het in de log.
Datzelfde geldt voor het omgekeerde: een groep die te snel doorloopt mag niet in de volgende scène belanden voordat die klaar is. Dat is de state machine eronder die bepaalt welke overgangen mogen.
Geen zichtbare techniek
Armaturen, speakers, sensoren en kabels verdwijnen in het decor of worden er onderdeel van. Wat de bezoeker ziet hoort bij het verhaal, en een projector aan het plafond met een blauw statuslampje hoort daar niet bij.
Dat is een ontwerpeis die vroeg in het traject meespeelt, niet achteraf. Waar de projector hangt bepaalt waar je kunt lopen. Waar de speaker zit bepaalt of het geluid uit de goede richting komt. Waar de sensor zit bepaalt of hij werkt.
Daarom tekenen wij liever mee vanaf het moment dat het decor nog op papier staat.
Beeld en geluid in de ruimte
Projectie op meerdere vlakken, schermen die in het decor zijn weggewerkt, of allebei. Een mediaserver speelt het af, showcontrol bepaalt wanneer.
Geluid is in een immersive ruimte belangrijker dan beeld en krijgt vaak minder aandacht. Meerdere zones, zodat het geluid meeloopt met waar de bezoeker is, en genoeg speakers om te voorkomen dat je op één plek in de zaal alles hoort en op een andere niets.
Wat het samen houdt is de synchronisatie: licht, geluid en beeld die op dezelfde frame vallen in plaats van kort na elkaar.
Wat het kost en hoe lang het duurt
Een enkele themaruimte begint meestal rond de 8.000 euro aan techniek en werk. Een immersive room met meerdere zones, projectie en sensoren zit daar ruim boven; hoeveel hangt af van het aantal zones en of er mechaniek in zit.
Reken op zes tot twaalf weken tussen akkoord en oplevering: twee weken ontwerp, drie tot zes weken bouwen en testen op de werkbank, en één tot twee weken op locatie. Wachten we op decorbouw, dan bepaalt dat de planning.
De kostengids →
Waar het meestal misgaat
Techniek die pas aan het eind wordt bedacht. Als het decor af is en de projector nergens meer kan hangen, wordt het een compromis dat je elke dag ziet.
Eén sensor per scène. Als die uitvalt, valt de scène uit. Wij leggen liever een tweede manier aan om hetzelfde moment te herkennen.
Te veel vrijheid. Een ruimte waar de bezoeker echt alles kan doen, is een ruimte waarin het verhaal niet meer klopt. De kunst is de bezoeker het gevoel van vrijheid geven binnen een looppad dat wel te besturen valt.
Naar de betreffende pagina's
