Waarom de reset het duurste onderdeel is dat je niet ziet
Een escape room verdient per sessie. Hoeveel sessies er op een dag passen, hangt af van de speeltijd plus de omsteltijd. De speeltijd ligt vast, dus de omsteltijd is het enige waar je aan kunt draaien.
Met een handmatige reset ben je tien tot vijftien minuten kwijt: rondje door de kamer, sloten terugzetten, laden dicht, props op hun plek, tijd op nul. Met een automatische reset is dat één druk en een korte controle.
Bij vier groepen per dag levert dat een extra verkoopbare sessie op. Dat is de rekensom waarmee de techniek zichzelf terugbetaalt.
Wat er automatisch terug kan
Alles wat elektrisch schakelt. Magneetsloten laten los en vallen terug in de startstand. Elektrische grendels schieten dicht. Laden met een trekmagneet sluiten zichzelf.
Alles wat een stand heeft. Licht gaat naar het beginbeeld, geluid naar de openingssfeer, schermen naar het startscherm, de klok naar nul.
En alles wat softwarematig is: opgeloste puzzels worden weer onopgelost, hints teruggezet, de log afgesloten en weggeschreven zodat je later kunt zien hoe de groep het deed.
Wat er niet automatisch terug kan
Alles wat een mens fysiek verplaatst heeft. Een sleutel die uit een la is gehaald ligt nu ergens anders. Een puzzelstuk dat gelegd moest worden ligt gelegd. Een boek dat uit de kast is, staat niet vanzelf terug.
Daar kun je twee dingen mee. Je kunt het mechanisch oplossen, en dat kan bijna altijd, maar het kost geld en het maakt de kamer complexer. Of je zet het als korte lijst op het gamemasterscherm.
Wij kiezen dat per prop bewust. Soms is één handeling van de gamemaster goedkoper en betrouwbaarder dan het mechanisme dat die handeling overneemt. Wat telt is dat de lijst kort en volledig is, zodat niemand iets vergeet.
Hoe wij hem bouwen
Het begint bij een beginstand die is vastgelegd: voor elk aangestuurd onderdeel staat opgeschreven hoe het hoort te staan als de kamer leeg is. Dat klinkt vanzelfsprekend en is het onderdeel dat in bestaande kamers het vaakst ontbreekt.
Daarna is de reset een volgorde. Eerst de dingen die veilig moeten zijn, dan de sloten, dan het decor, dan licht en geluid. Niet alles tegelijk, want twintig relais die op hetzelfde moment schakelen is een piek die je voeding niet leuk vindt.
En er zit een controle op: na de reset checkt het systeem of elk onderdeel ook echt in de beginstand staat. Zo niet, dan meldt het scherm wat er nog openstaat in plaats van groen te tonen terwijl de la nog openhangt.
De reset als noodrem
Dezelfde knop is ook het antwoord op de vraag wat de crew moet doen als er iets misgaat tijdens een sessie. Kamer terug naar de beginstand, groep opnieuw laten beginnen of doorlaten, klaar.
Daarom hoort er ook een variant op die de sessie niet afbreekt: alleen de techniek terugzetten zonder de klok te resetten. Een groep die vastzit door een prop die klemt, hoeft geen half uur kwijt te zijn.
En na een stroomstoring
Dan hoort hetzelfde te gebeuren zonder dat iemand iets indrukt. Het systeem start op, gaat naar de beginstand en meldt op het scherm dat het klaar is.
Dat is precies het verschil met een pc onder de balie waar iemand handmatig een programma op moet starten. Wij bouwen systemen die na een stroomstoring zelf terugkomen, want de storing gebeurt zelden op een moment dat het uitkomt.
Naar de betreffende pagina's
